Anne, fedakârlığın, cömertliğin, karşılık beklemeden vermenin
ve sevginin sembolüdür. Çocukları için yemeyip yediren, giymeyip
giydiren, onların mutluluğu için her ıstırabı zevk bilen
annelerimize sevgimizi ifade için bütün fırsatları iyi
değerlendirmeliyiz. Şüphesiz onlar, sadece senenin belli bir
gününde anılıp, diğer zamanlarda ihmal edilecek varlıklar
değildir. Anneler, her zaman, bir ömür boyu, sevgiye, saygıya,
hizmete, ikrâma ve hürmete layık en yüce varlıklardır. Onlar,
başlarımızın tacı, gönüllerimizin ilacıdır.
Duâlı
veya bedduâlı, Allah’a yöneldiği zaman geriye boş inmeyen
ellerden biri de anne elidir. Bunun farkında olmak gerekir. Anne
bedduası alıp da, hayatta iki yakası bir araya gelmeyen yığın
yığın talihsizler vardır. Keşke farkına varıp kendilerini
affettirebilselerdi. Hayatlarının sonunda, onlara huzur ve
saadeti çok görmek, onları kırmak, üzmek, kanatlarının altına
alıp şefkatle onlara bakmamak, incelerden ince nâzik gönüllerini
kırmak ne büyük nankörlüktür.
Şenkaya İlçesine 45 km uzkalıkta, Oltu İlçesine 40 km
uzaklıktadır. Köy doğuda Gülveren (Eznos), Güneyde Yoğurtçular (Zuvart), Kuzeyde,
Yaymeşe ( Tecirek ), Batıda Kömürlü ( Göllet ) köyleriyle sınırlarını
paylaşmaktadır.Ayrıca Güneydoğuda Özyurt ( Barik ),Güney Batıda Yanıkkaval (
Kahmıs ) köyleriylede sınırları vardır. Bölgede arazi büyüklüğü bakımından
en büyük köydür.Rakım köyde 1900 mt , Yaylada ise 2100 mt civarındadır.
-
Resim 1968 'e ait
Evbakan Kalesi
Evbakan kalesi köyün önemli bir turistik varlığıdır.
Çeşitli savaşlara tanık olmuş kalede anıt mezar kalıntıları ve
duvarlarında muhteşem motifleriyle turistlerin ilgi odağı
halindedir.Kalemiz dikili taşlara açılmış oyuklarla
oluşturulmuştur.
ASLAN KARDEŞİM
Bir sonbahar günü, haberi aldım
Kurudu iliğim, büküldü belim
Duymasaydım,keşke lal oldu dilim
Ruhun şad olsun, aslan kardeşim
Gözlerim ağlıyor, dumanlı başım
Hep,çileli geçti otuz üç yaşın
Çatladı kalmadı, şu sabır taşım
Toprağın bol olsun, aslan kardeşim
Yıllardır
bir özlemim vardı, bu nedir biliyormusunuz dostlarım: 11 yıllık
TSK mensubuyum, yurdumuzun her köşesinde görev yaptım ve dahada
yapacağım. Jandarma Karakollarında, bölüklerinde çalıştım. O
kadar asker uğurladım. Ama bu askerlerden birisi benim köylüm
olmadı. Çok istiyordum bir köylümün yanımda askerlik yapmasını.
O zaman onu başımın üstünde tutardım, her türlü yardım ve
desteği sağlardım. Ama şu ana kadar olmadı, bundan sonra belki
olur. Köylülerimi çok seviyorum.Herşey vatan için o vatan
içinde köyüm benim.
Bizim
atalarımız bize "vatan için öl" dediler, "canını esirgeme"
dediler. Bu ruh bence gittikçe azalıyor, belki azalmıyordur ama
ben öyle hissediyorum. Biz vatan için GABAR'da CUDİ'de tüfek
çatarken, bazıları lüks konaklarda, villalarda bacak çatıyor.
Zoru görünce vatanı terk edip kaçacak olanları tanıdıkça,aynı
vatanda yaşayan bazılarını gördükçe vatan sevgisi
elbette rencide olur. Malesef ruhumuzu, geçmişimizi, gelenek ve
göreneklerimizi yavaş yavaş yıpratıyorlar. Emperyalist
düşüncenin hedefi bölüp, parçalayıp, yutmaktır. Ama şuna
inanıyorum ki hepimiz ölmedikçe bu vatan bölünmeyecektir ve
bölünmez.
