|
||
| Ya nedense hep köyü ve köyde geçen gençlik (çocukluk-delikanlılık) dönemlerimi hatırlıyor ve özlüyorum. Dolu dolu yaşamasakta sıkıntılar çeksekte o günler daha iyiydi başta insanlar olmak üzere her şey doğaldı her şeyin dokusuna dokunulmamıştı şimdi insanlarımız ve tabiat örselendi. dağlar ıssız, tarlalar öküzsüz, çiftsiz, ekinsiz,tırpansız , harmanlar sapsız merekler samansız komlar hayvansız,ekmekler kepeksiz ,kovanlar arısız bostanlar soğansız, salatasız,yaylalar türküsüz koyunsuz,keçisiz (davarsız) karşımeşe çamsız, alan böğürtlensiz , göller susuz köyler ıssız insanlar sessiz, öküz çukuru SEFOMsuz......... kaldı demi |
||
|
||
öküz çukuruna götürürdük danaları danaların deli zamanları olurya daha körpe ne derdik ne tutardı...Vızzik  taa oradan derelere yenişe danalar bir tarafta biz bir tarafta Bizim danalar vızzik tutmaz mı beni alırdı bir ağlamak taa köye evin önüne kadar ağlayarak danalar kaçtı diye gelirdimmm... Eve gelirdim danalar yok Dine nenegilin evlerin ordan bir kısmını bir kısmı kendi gelirdi bir kısmı cavet dayigilin orda işin yoksa topla... Güzel olmaz mı hareketliydi.... şimdi mi beni uyku bastırdı bile yorgunluk sıcak .... İşde bu sıcakta boğaza ulaşabilmeliydim... |
||