
ANNELERİMİZ HAYATTA İKEN…
Anne, fedakârlığın, cömertliğin, karşılık beklemeden vermenin
ve sevginin sembolüdür. Çocukları için yemeyip yediren, giymeyip
giydiren, onların mutluluğu için her ıstırabı zevk bilen
annelerimize sevgimizi ifade için bütün fırsatları iyi
değerlendirmeliyiz. Şüphesiz onlar, sadece senenin belli bir
gününde anılıp, diğer zamanlarda ihmal edilecek varlıklar
değildir. Anneler, her zaman, bir ömür boyu, sevgiye, saygıya,
hizmete, ikrâma ve hürmete layık en yüce varlıklardır. Onlar,
başlarımızın tacı, gönüllerimizin ilacıdır.
Duâlı
veya bedduâlı, Allah’a yöneldiği zaman geriye boş inmeyen
ellerden biri de anne elidir. Bunun farkında olmak gerekir. Anne
bedduası alıp da, hayatta iki yakası bir araya gelmeyen yığın
yığın talihsizler vardır. Keşke farkına varıp kendilerini
affettirebilselerdi. Hayatlarının sonunda, onlara huzur ve
saadeti çok görmek, onları kırmak, üzmek, kanatlarının altına
alıp şefkatle onlara bakmamak, incelerden ince nâzik gönüllerini
kırmak ne büyük nankörlüktür.
TAMAMINI OKUYUN
Yazar: Temel VURAL |